έτσι θα ξεπουλήσουν όλο τον αιγιαλό και θα μας μείνει ...ο μισός

 μας λένε ότι όλα αυτά μας συμβαίνουν επειδή βρισκόμαστε σε βαθιά οικονομική κρίση. Κι όμως, στην ουσία δεν υπήρχε ποτέ κρίση. Το βροντοφωνάζουν οι ίδιοι οι κυβερνώντες όταν ευαγγελίζονται ότι το 2021 θα έχουμε επιστρέψει θριαμβευτικά στην αναλογία 120% του χρέους σε σχέση με το ακαθάριστο εθνικό προϊόν (ΑΕΠ) το οποίο ποσοστό είναι…

…ααααααακριβώς το ίδιο ποσοστό εξ αιτίας του οποίου το 2010 η κυβέρνηση του Giorgakis έθεσε τη χώρα σε κατάσταση κόκκινου συναγερμού και την παρέδωσε όπως είναι στα χέρια των δανειστών (παράγραφος 14 άρθρο 5^[1]) που ως από μηχανής θεοί μας «βοήθησαν» τότε ώστε να μην χρεοκοπήσουμε και έτσι μας έσωσαν (από ποιόν άραγε;) 

Αυτή η αντίφαση είτε είναι αποτέλεσμα μαζικής ψυχοπάθειας των κυβερνώντων είτε είναι μία καλοστημένη απάτη προς έναν ολόκληρο λαό σε βαθμό κακουργήματος.

Αποφθέγματα νεοελληνικού ραγιαδισμού

 Τὰ τελευταία χρόνια ζοῦμε τὸν ἐφιάλτη τῆς διάσωσής μας ἴσως ἀκριβῶς ἐπειδὴ εἴμαστε ὁ λαὸς-ὄνειρο. Ἀκόμα καὶ αὐτὸ τὸ ἴδιο τὸ σύστημα ποὺ μετεμψυχώνεται κάθε φορὰ στὸ ἑκάστοτε κυβερνητικὸ σχῆμα τρίβει τὰ μάτια του ἀφοῦ βέβαια δὲν τὸ πιστεύει ὅτι τοῦ ἔλαχε ἕνας τέτοιος λαὸς ποὺ εἶναι ἐπιδεκτικὸς στὰ πάντα χωρὶς νὰ ἐκφράζει σπουδαῖες διαμαρτυρίες  ἐνῷ κανονικὰ γιὰ τέτοια πρωτοφανὴ μέτρα ποὺ ἔχουν ἐπιβληθεῖ θὰ ἔπρεπε νὰ βρισκόμασταν μὲ βάρδιες στοὺς δρόμους (ἂν καὶ ὑπάρχουν καὶ καλύτερες τακτικές).

 Διότι πρὶν ἀκόμα τὸ ἄριστα δομημένο Σύστημα περιορίσει τὶς τυχὸν ἀντιδραστικὲς μας ἐνέργειές, πήραμε ἀπὸ  μόνοι μας μία κιμωλία καὶ ζωγραφίσαμε γύρω μας ἕναν μικρόκοσμο ἀπαγορεύοντας στὸν ἑαυτὸ μας νὰ βγαίνει ἔξω ἀπ᾿ αὐτὸν τὸν κύκλο ἀκόμα καὶ ὅταν βλέπουμε ὅλο καὶ συχνότερα τοὺς λέοντες τοῦ Συστήματος νὰ κατασπαράσσουν ἕναν-ἕναν τοὺς διπλανοὺς μας.

Προκειμένου νὰ παρουσιάσουμε τὸν αὐτο-εγκλεισμὸ μας ὡς τὴν καλύτερη τακτικὴ ἀπέναντι σὲ ἕνα σύστημα ἐξουσιῶν ποὺ ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλη στρέφονται ἀνοιχτὰ πλέον κατά τῆς ἴδιας τῆς βιολογικῆς μας ὑπόστασης, ἔχουμε κατασκευάσει καὶ υἱοθετήσει ἕνα σκεπτικὸ ποὺ κινεῖται μεταξὺ ὑποτέλειας καὶ ἐσχατολογικῆς ἐλπίδας τὸ ὁποῖο ἐξωτερικεύουμε μὲ κάποια ἀποφθέγματα μερικὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ παρουσιαστοῦν εὐθὺς ἀμέσως ἀκολουθούμενα ἀπὸ ἕναν σύντομο σχολιασμό.

Ας προετοιμαζόμαστε να ξεχάσουμε το κατοχικό δάνειο μετά τον ανασχηματισμό

 ακούστηκε επιτέλους το εκκωφαντικό ι – ίίίίγκκκκκ και το νούμερο στο καντράν πάνω στον τοίχο άλλαξε μετά από 2 ολόκληρα χρόνια και έτσι οι αβόλευτοι ημέτεροι που είχαν το χαρτάκι με τον αριθμό «2» σηκώθηκαν από τις θέσεις τους, μετέβησαν στο ταμείο και παρέλαβαν την κυβερνητική τους θέση.

 Αυτός άλλωστε δεν ήταν και ο πόθος του εκλογικού σώματος; Να καμαρώσει στο υπουργείο αφαίμαξης τον Δρ. Δρ. Δρ. Χαρδούβελη, στο υπουργείο ευθανασίας τον διοδιακό Μάκη Βορίδη, στο υπουργείο Ξυλοφορτώματος τον Κικίλια, στο υπουργείο παιδείας τον «δεν πεθαίνουν κιόλας» Αντρέα Λοβέρδο και ασφαλώς το εκλογικό σώμα ψήφισε έτσι διότι διψούσε να δει και πάλι τον τεμπελάκο αναγνώστη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.

 Τώρα, το για ποιόν ακριβώς λόγο γίνεται ανασχηματισμός όταν οι ίδιοι οι υπουργοί ερωτώμενοι για την πολιτική που εφαρμόζουν λένε ότι δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς διότι όλα είναι προσυμφωνημένα και απορρέουν από δεσμεύσεις της χώρας, αυτό είναι ένα άλλο θέμα.

Τό μικρό σπίτι στο λιβάδι

«εμείς εδώ στην επαρχία έχουμε τον λαχανόκηπό μας και είμαστε καλά. Εσείς εκεί στην Αθήνα είσαστε που σας έχει χτυπήσει η κρίση»

Αν είσαι κάτοικος του λεκανοπεδίου της Αττικής και κάνεις μία επίσκεψη στην επαρχία και μιλήσεις με τους ανθρώπους που μένουν εκεί θα νομίσεις ότι τα όρια επιρροής του Σαμαρά, του Στουρνάρα και της παρέας τους σταματάνε ακριβώς στο σημείο του δρόμου όπου υπάρχει η πινακίδα που υποδηλώνει το τέλος των ορίων νομού Αττικής.

Θα νομίσεις ότι είναι μεγάλη ατυχία που δεν μένεις και εσύ στην επαρχία και ότι είναι καλό να αρχίσεις να καταστρώνεις σιγά-σιγά κάποιο σχέδιο μετεγκατάστασης ή επιστροφής σου σε αυτήν.

Πρόκειται όμως για μία τεράστια πλάνη των ανθρώπων της ελληνικής υπαίθρου που τους κρατάει αδρανείς μπροστά στην σαρωτική κυβερνητική πολιτική τη στιγμή που στα πλαίσια μίας μικρής κοινωνίας η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων που ζουν εκεί είναι πιο άμεση από ότι στην αντίστοιχη περίπτωση σε μία μεγαλούπολη και συνεπώς θα μπορούσε να υπάρχει μεγαλύτερη οργάνωση σε θέματα διεκδίκησης αλλά και αντίστασης απέναντι σε ένα κράτος που λειτουργεί πλέον εις βάρος των πολιτών του για αλλότρια και μόνο συμφέροντα.

Πῶς αὐτοπροσδιοριζόμαστε ὡς ἐκλογικὸ σῶμα;

  and the winner is...  ἡ οἰκειοθελής ἄγνοια τῶν ψηφοφόρων γιὰ τὸ τί ψηφίζουμε καὶ τὸ αἴσθημα ἀσφάλειας ποὺ νοιώθουμε ξαπλωμένοι σταυροπόδι πάνω στὸν ἰμάντα ποὺ ὁδηγεῖ ἀκριβῶς κάτω ἀπό τὴν πρέσα τοῦ σωτήριου προγράμματος λιτότητας διότι «…δὲν ξέρεις τί χειρότερο σὲ περιμένει ἂν πηδήξεις ἀπό τὸν ἰμάντα, ὁπότε κάτσε ἐκεῖ ποὺ κάθεσαι»


  Ἡ προεκλογικὴ ἐκστρατεία τῶν εὐρωεκλογῶν ἦταν τέτοια σὰν νὰ ἐπρόκειτο γιὰ ἐθνικὲς ἐκλογές ὁπότε ἡ ἀνάλυση ποὺ ἀκολουθεῖ ὑποθέτει ὅτι καὶ ὁ ψηφοφόρος τὶς θεώρησε σὰν τέτοιες. Ἔτσι κι ἀλλιῶς ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι τὸ εὐρωκοινοβούλιο δὲν ἔχει καμία ἀπολύτως ἀρμοδιότητα καὶ ὅλες οἱ ἀποφάσεις λαμβάνονται ἀπὸ τὸν τὸν Ντράγκι, τὴν Μέρκελ, τὸν Σόιμπλε καὶ τὸ Eurogroup.

   Ἀνά τρεῖς ψηφοφόροι, μόνο οἱ δύο δήλωσαν δυσαρέσκεια στὴν κυβερνητικὴ πολιτική. Ὁ ἕνας δήλωσε ὅτι εἶναι εὐχαριστημένος καὶ ψήφισε ΝΔ ἢ Ἐλιά, δηλαδὴ τὸ πρώην ΠΑΣΟΚ ποὺ προκειμένου νὰ μπεῖ σὲ τροχιά παραγραφῆς τῶν χρεῶν τοὺ ἄλλαξε ὄνομα.

  Ἡ κυβέρνηση μὲ τοὺς συνήθεις ἐκβιασμοὺς περί βιβλικῆς καταστροφῆς ἔτσι καὶ δὲν ἀκολουθηθεῖ ἀπαρέγκλιτα τὸ σωτήριο πρόγραμμα ποὺ ἀνέλαβε νὰ ὑλοποιήσει  κατάφερε νὰ διατηρήσει μία πολυπληθὴ στρατιὰ ψηφοφόρων ποὺ στὸν βηματισμὸ τοὺς τραγουδᾶνε «βαρᾶτε μὲ καὶ ἂς κλαίω»

Η αντιπολίτευση είναι και αυτή υπεύθυνη γιά την εξαθλίωση του ελληνικού λαού

Τί αδικία αλήθεια! Την τελευταία μισή δεκαετία κατηγορούμε μονίμως την εκάστοτε κυβέρνηση για τις εξοντωτικές πολιτικές που εφαρμόζει και αφήνουμε απ' έξω τα κόμματα της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης που έχουν όμως και αυτά ευθύνη για το γεγονός ότι στην Ελλάδα έχει κατοχυρωθεί με νόμους η ατομική και οικογενειακή εξαθλίωση ως ο μόνος δρόμος ανάκαμψης της οικονομίας.


Σύσσωμη η αντιπολίτευση λοιπόν έχει τεράστιο μερίδιο ευθύνης αφού βέβαια κάθε μέρα άπρακτης παραμονής μέσα στο κοινοβούλιο είναι και μία ψήφος εμπιστοσύνης σε μία κυβέρνηση που, χωρίς να έχει βγάλει (ακόμα) ελεύθερους σκοπευτές,

Ευρώπη με ηγέτες χωρίς λαούς, Ευρώπη με λαούς δίχως ηγέτες

 Δὲν εἶναι ἀπαραίτητες πλέον οὔτε κἂν οἱ σφυγμομετρήσεις ποὺ κάνει τὸ Εὐρωβαρόμετρο προκειμένου νὰ διαπιστώσουμε τὸ πόσο ἀντιπαθεῖς καὶ ἀνεπιθύμητοι εἶναι οἱ εὐρωπαίοι ἡγέτες.

Φροντίζουν νὰ τὸ ἀναδεικνύουν οἱ ἴδιοι τοὺς ἀφοῦ βέβαια μετατρέπουν σὲ νεκρὴ φύση τὸν προορισμὸ τοὺς κάθε φορά ποὺ ἀποφασίζουν νὰ βγοῦνε άπὸ τὶς γυάλες μέσα στὶς ὁποῖες ζοῦνε καὶ νὰ νοιώσουν καὶ αὐτοὶ τὴν χαρὰ νὰ περπατᾶς ἐλεύθερος στὸ πεζοδρόμιο.

Ἀρκεῖ νὰ δεῖ κανείς εἰκόνες ἀπὸ τὴν πρόσφατη ἐπίσκεψη τῆς Καγκελαρίου μάς, μιὰς καὶ εἴμαστε τὸ 17ο κρατίδιο τῆς Γερμανίας,  φράου Άγκελας Μέρκελ. Οἱ μόνοι ἄνθρωποι ποὺ φαίνονται στὰ πλάνα εἶναι οἱ ἄντρες τῆς ἀσφαλείας.

Γιά ποιό λόγο νὰ μὴν ἀφεθεῖ ὁ κόσμος νὰ ὑποδεχτεῖ μὲ δάφνες καὶ ροδοπέταλα τὴν μεγάλη εὐεργέτιδά τού, αὐτή τὴν Μητέρα Τερέζα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, στὴν ὁποία χρωστᾶμε τὸ ὅτι δὲν ἔχουμε βυθιστεῖ ἀκόμα στὴ θάλασσα ὡς ἄλλη Ἀτλαντίδα;