Πῶς αὐτοπροσδιοριζόμαστε ὡς ἐκλογικὸ σῶμα;

  and the winner is...  ἡ οἰκειοθελής ἄγνοια τῶν ψηφοφόρων γιὰ τὸ τί ψηφίζουμε καὶ τὸ αἴσθημα ἀσφάλειας ποὺ νοιώθουμε ξαπλωμένοι σταυροπόδι πάνω στὸν ἰμάντα ποὺ ὁδηγεῖ ἀκριβῶς κάτω ἀπό τὴν πρέσα τοῦ σωτήριου προγράμματος λιτότητας διότι «…δὲν ξέρεις τί χειρότερο σὲ περιμένει ἂν πηδήξεις ἀπό τὸν ἰμάντα, ὁπότε κάτσε ἐκεῖ ποὺ κάθεσαι»


  Ἡ προεκλογικὴ ἐκστρατεία τῶν εὐρωεκλογῶν ἦταν τέτοια σὰν νὰ ἐπρόκειτο γιὰ ἐθνικὲς ἐκλογές ὁπότε ἡ ἀνάλυση ποὺ ἀκολουθεῖ ὑποθέτει ὅτι καὶ ὁ ψηφοφόρος τὶς θεώρησε σὰν τέτοιες. Ἔτσι κι ἀλλιῶς ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι τὸ εὐρωκοινοβούλιο δὲν ἔχει καμία ἀπολύτως ἀρμοδιότητα καὶ ὅλες οἱ ἀποφάσεις λαμβάνονται ἀπὸ τὸν τὸν Ντράγκι, τὴν Μέρκελ, τὸν Σόιμπλε καὶ τὸ Eurogroup.

   Ἀνά τρεῖς ψηφοφόροι, μόνο οἱ δύο δήλωσαν δυσαρέσκεια στὴν κυβερνητικὴ πολιτική. Ὁ ἕνας δήλωσε ὅτι εἶναι εὐχαριστημένος καὶ ψήφισε ΝΔ ἢ Ἐλιά, δηλαδὴ τὸ πρώην ΠΑΣΟΚ ποὺ προκειμένου νὰ μπεῖ σὲ τροχιά παραγραφῆς τῶν χρεῶν τοὺ ἄλλαξε ὄνομα.

  Ἡ κυβέρνηση μὲ τοὺς συνήθεις ἐκβιασμοὺς περί βιβλικῆς καταστροφῆς ἔτσι καὶ δὲν ἀκολουθηθεῖ ἀπαρέγκλιτα τὸ σωτήριο πρόγραμμα ποὺ ἀνέλαβε νὰ ὑλοποιήσει  κατάφερε νὰ διατηρήσει μία πολυπληθὴ στρατιὰ ψηφοφόρων ποὺ στὸν βηματισμὸ τοὺς τραγουδᾶνε «βαρᾶτε μὲ καὶ ἂς κλαίω»

Η αντιπολίτευση είναι και αυτή υπεύθυνη γιά την εξαθλίωση του ελληνικού λαού

Τί αδικία αλήθεια! Την τελευταία μισή δεκαετία κατηγορούμε μονίμως την εκάστοτε κυβέρνηση για τις εξοντωτικές πολιτικές που εφαρμόζει και αφήνουμε απ' έξω τα κόμματα της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης που έχουν όμως και αυτά ευθύνη για το γεγονός ότι στην Ελλάδα έχει κατοχυρωθεί με νόμους η ατομική και οικογενειακή εξαθλίωση ως ο μόνος δρόμος ανάκαμψης της οικονομίας.


Σύσσωμη η αντιπολίτευση λοιπόν έχει τεράστιο μερίδιο ευθύνης αφού βέβαια κάθε μέρα άπρακτης παραμονής μέσα στο κοινοβούλιο είναι και μία ψήφος εμπιστοσύνης σε μία κυβέρνηση που, χωρίς να έχει βγάλει (ακόμα) ελεύθερους σκοπευτές,

Ευρώπη με ηγέτες χωρίς λαούς, Ευρώπη με λαούς δίχως ηγέτες

 Δὲν εἶναι ἀπαραίτητες πλέον οὔτε κἂν οἱ σφυγμομετρήσεις ποὺ κάνει τὸ Εὐρωβαρόμετρο προκειμένου νὰ διαπιστώσουμε τὸ πόσο ἀντιπαθεῖς καὶ ἀνεπιθύμητοι εἶναι οἱ εὐρωπαίοι ἡγέτες.

Φροντίζουν νὰ τὸ ἀναδεικνύουν οἱ ἴδιοι τοὺς ἀφοῦ βέβαια μετατρέπουν σὲ νεκρὴ φύση τὸν προορισμὸ τοὺς κάθε φορά ποὺ ἀποφασίζουν νὰ βγοῦνε άπὸ τὶς γυάλες μέσα στὶς ὁποῖες ζοῦνε καὶ νὰ νοιώσουν καὶ αὐτοὶ τὴν χαρὰ νὰ περπατᾶς ἐλεύθερος στὸ πεζοδρόμιο.

Ἀρκεῖ νὰ δεῖ κανείς εἰκόνες ἀπὸ τὴν πρόσφατη ἐπίσκεψη τῆς Καγκελαρίου μάς, μιὰς καὶ εἴμαστε τὸ 17ο κρατίδιο τῆς Γερμανίας,  φράου Άγκελας Μέρκελ. Οἱ μόνοι ἄνθρωποι ποὺ φαίνονται στὰ πλάνα εἶναι οἱ ἄντρες τῆς ἀσφαλείας.

Γιά ποιό λόγο νὰ μὴν ἀφεθεῖ ὁ κόσμος νὰ ὑποδεχτεῖ μὲ δάφνες καὶ ροδοπέταλα τὴν μεγάλη εὐεργέτιδά τού, αὐτή τὴν Μητέρα Τερέζα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, στὴν ὁποία χρωστᾶμε τὸ ὅτι δὲν ἔχουμε βυθιστεῖ ἀκόμα στὴ θάλασσα ὡς ἄλλη Ἀτλαντίδα; 

Ευρωπαϊκή Ένωση - Ουκρανία - Κύπρος. Δύο μέτρα και δυό σταθμά

Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ὡρίμασε! Εἶναι συγκινητικὲς οἱ κινήσεις ποὺ κάνει μὲ ἀφορμὴ τὴν προσάρτηση τῆς Κριμαίας ἀπὸ τὴν Ρωσία. Οἱ εὐρωδιακέψεις δὲν ἔχουν τέλος. Οἱ εἰσηγήσεις γιὰ μέτρα κατά τοῦ Πούτιν πέφτουν βροχὴ ἐκεῖ στὰ εὐρωσυμβούλια.

Ἂν ἔτσι ἀντιδρᾶ ἡ Εὐρώπη ἐπειδὴ ἐπλήγη ἡ ἐθνικὴ ἀκεραιτότητα μιὰς χώρας τότε γιατί οὐδέποτε ἀντέδρασε ἔτσι γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἢδη ἐνεργὸ κράτος-μέλος της, ἡ Κύπρος, τελεῖ ὑπὸ καθεστῶς παραβίασης τῆς ἐθνικῆς του κυριαρχίας;

Ἡ Ἑλλάδα δὲν πουλιέται· χαρίζεται.

Περιοχὴ πρώην ἀεροδρομίου στὸ Ἑλληνικό: ἀπ’ ὅτι φαίνεται θὰ χαριστεῖ καὶ αὐτή, πάντα ὑπὸ τὸ ἀδιαπραγμάτευτο δόγμα τῶν ἀποκρατικοποιήσεων ποὺ θὰ ἀποφέρουν ἀμύθητα κέρδη στὸν κρατικὸ κουμπαρά.

Ὅλες οἱ κυβερνήσεις τῶν τελευταὶων ἐτῶν παραδέχονται χωρὶς μάλιστα νὰ ντρέπονται καθόλου ὅταν τὸ λένε ὅτι τὸ κράτος δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ ἐκμεταλλευτεῖ τὴν περιουσία του ἐπομένως θὰ πρέπει νὰ καλέσουμε ἕναν ἰδιώτη ποὺ θὰ τὴν ἐκμεταλλευτεῖ καὶ - ἂν αὐτὸς φιλοτιμηθεῖ - θὰ μᾶς δίνει καὶ κάτι μέσῳ τοῦ ΦΠΑ.

Συμπέρασμα πρῶτο:

Ὁ ἐκβιασμὸς περὶ καταστροφῆς ἂν ἀποχωρήσουμε ἀπὸ τὴν Εὐρώπη. Τσιμπᾶμε;

 Ἀπὸ τὶς διθυραμβικὲς ὑποσχέσεις τοῦ Σιμήτη ὅτι «ἐντὸς τῆς εὐρωζώνης θὰ τρῶμε μὲ χρυσὰ κουτάλια καὶ θὰ ἔχουμε μισθοὺς Γερμανίας, Ὁλλανδίας καὶ Γαλλίας» πήγαμε στοὺς ἐκβιασμοὺς (ΓΑΠ/Παπαδῆμος/Σαμαρᾶς) ὅτι «ἐκτὸς εὐρωζώνης θὰ πεινάσουμε, θὰ μείνουμε χωρὶς συντάξεις καὶ θὰ ὁδηγηθοῦμε σὲ μισθοὺς Μπαγκλαντές».

 Τὸ κίνητρο λοιπὸν ποὺ μᾶς προσφέρεται προκειμένου  ὡς πολίτες νὰ συνεχίσουμε νὰ ἀποδεχόμαστε ἀδιαμαρτύρητα τὴν ἐφαρμογὴ  τῆς πολιτικῆς Σαμαρᾶ δὲν εἶναι πιὰ ἡ προσδοκία γιὰ κάτι καλύτερο ἀλλὰ ὁ φόβος γιὰ κάτι χειρότερο.

 Ἀκοῦμε συνεχῶς ὅτι ἂν φύγουμε ἀπὸ τὴν Εὐρώπη  θὰ ἀπομονωθοῦμε. Στὴν πραγματικότητα ἤδη εἴμαστε περισσότερο ἀπομονωμένοι ἀπὸ ποτέ,  ἔχοντας τεθεῖ σὲ καθεστῶς καραντίνας ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς - ὑποτίθεται – φίλους καὶ ἑταίρους μας.

από Αφγανιστάν για Ελλάδα μέσω Δουβλίνου

Περίπου δύο εκατομμύρια άνθρωποι ως τώρα, έχοντας ξεκινήσει ένα περιπετειώδες ταξίδι από χώρες όπως το Αφγανιστάν, Πακιστάν, Μπαγκλαντές και αφού πέρασαν μέσα από μία συμφωνία που έχει επισυναφθεί μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, στάθμευσαν δια παντός στην Ελλάδα.

Χωρίς να τους έχω ρωτήσει ποτέ φαντάζομαι ότι δεν ήταν η Ελλάδα η χώρα που αποτελούσε τον αρχικό τους προορισμό ούτε και ήταν το όνειρό τους να παρακαλάνε στα φανάρια για ένα ευρώ το οποίο πάει υπέρ των συμμοριών που τους εκμεταλλεύονται με πρώτη και καλύτερη συμμορία την ίδια την εκάστοτε κυβέρνηση που τσεπώνει την επιδότηση της €υρωπαϊκής €νωσης για κάθε έναν μετανάστη που εισέρχεται στην Ελλάδα. Θα πρέπει να διακατέχεται από ψυχοπαθολογικό μαζοχισμό κάποιος, έστω και διωκόμενος πρόσφυγας, για να διαλέξει την Ελλάδα ως εργασιακό του προορισμό.


Αυτό άλλωστε συμπεραίνεται και από τον