Περίπου δύο εκατομμύρια άνθρωποι ως τώρα, έχοντας ξεκινήσει ένα περιπετειώδες ταξίδι από χώρες όπως το Αφγανιστάν, Πακιστάν, Μπαγκλαντές και αφού πέρασαν μέσα από μία συμφωνία που έχει επισυναφθεί μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, στάθμευσαν δια παντός στην Ελλάδα.
Χωρίς να τους έχω ρωτήσει ποτέ φαντάζομαι ότι δεν ήταν η Ελλάδα η χώρα που αποτελούσε τον αρχικό τους προορισμό ούτε και ήταν το όνειρό τους να παρακαλάνε στα φανάρια για ένα ευρώ το οποίο πάει υπέρ των συμμοριών που τους εκμεταλλεύονται με πρώτη και καλύτερη συμμορία την ίδια την εκάστοτε κυβέρνηση που τσεπώνει την επιδότηση της €υρωπαϊκής €νωσης για κάθε έναν μετανάστη που εισέρχεται στην Ελλάδα. Θα πρέπει να διακατέχεται από ψυχοπαθολογικό μαζοχισμό κάποιος, έστω και διωκόμενος πρόσφυγας, για να διαλέξει την Ελλάδα ως εργασιακό του προορισμό.
Αυτό άλλωστε συμπεραίνεται και από τον
Σφυροκοπούμαστε ανελέητα, ήδη από τά πρώτα μας σχολικά χρόνια μέ τό «οι εκλογές είναι η κορυφαία πράξη της Δημοκρατίας». Αφού λοιπόν αυτή η πράξη είναι η κορυφαία, τότε αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχουν και άλλες πράξεις με μικρότερο όμως βαθμὀ συμμετοχἠς μας στην υποτιθέμενη Δημοκρατία έτσι ώστε η συγκεκριμένη πράξη συγκρινόμενη μὲ αυτές νά αναδεικνὐεται ως η κορυφαία μεταξύ τους. Ποιές ακριβώς ὀμως είναι αυτὲς οι άλλες πράξεις με τις οποίες μας έχει επιτρέψει το μεταπολιτευτικό σύστημα διακυβέρνησης να συμμετέχουμε στό πολίτευμα της Δημοκρατίας που προσπαθούν να μας πείσουν ότι έχουμε;
Ποιές;
…... . . . .
Περιμένεις στωικά πότε θα ακούσεις να έρχεται από μακριά το φορτηγό της οργάνωσης ώστε να στείλεις το παιδί σου να φάει, για πρώτη φορά μετά από μέρες, ένα πιάτο ρύζι και να πιεί ένα ποτήρι καθαρό νερό. Πως θα σου φαινόταν όλο αυτό;
Ξεκινάμε λοιπόν.
Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ
Μέρες που είναι πάντα πριν από γιορτές και όλοι θυμόμαστε ξαφνικά ότι ο θεούλης έχει φροντίσει να υπάρχουν στον πλανήτη μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια πεινασμένοι μεταξύ των οποίων και κάτι σκελετωμένα παιδάκια , έτσι, για να τον ευχαριστούμε εμείς που βρισκόμαστε σε καλύτερη μοίρα και να σταυροκοπιόμαστε κάθε πρωί για το ότι δεν είμαστε σαν και αυτούς.
Στο θέλημα του κακού αυτού θεού πηγαίνουν κόντρα εδώ και πολλά χρόνια διεθνείς οργανώσεις τις οποίες δεν θα αναφέρω μία-προς-μία για να μην ξεχάσω κάποια και έτσι την αδικήσω και στα παρακάτω θα τις συμπεριλάβω στο όνομα «ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ» ή «ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ Α.Ε.» κατά το συντομότερο.
Τι βλασφημία αλήθεια να πηγαίνεις κόντρα στο θέλημα του Δημιουργού!
Ελλάδα του 21ου αιώνα. Μια χώρα υπο εκποίηση όπου όλο το δημόσιο κάνει τη δουλειά του με τέτοιο ζήλο ώστε …όλα θα πάνε στο τέλος κατά διαόλου.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι εκτελεστές της θέλησης του Κράτους και υπηρετούν το Λαό οφείλουν πίστη στο Σύνταγμα και αφοσίωση στην Πατρίδα.
Όχι, δεν είναι διαπίστωση και ευχή μου. Είναι η έναρξη του άρθρου 103 §1 του Συντάγματος (http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/8c3e9046-78fb-48f4-bd82-bbba28ca1ef5/SYNTAGMA.pdf )
Βέβαια το άρθρο αυτό του Συντάγματος προϋποθέτει σιωπηρά ότι η θέληση του Κράτους και η εξυπηρέτηση του λαού είναι καταστάσεις που βρίσκονται σε αρμονία. Προϋποθέτει δηλαδή ότι δεν θα υφίσταται για τους δημοσίους υπαλλήλους η διλημματική κατάσταση «με το κράτος ή με τον λαό;»
Αυτή η προϋπόθεση όμως φαίνεται ότι δεν εκπληρώνεται τώρα πια.
ΜΠÍ-ÉΜ-ΝΤÁΜΠΛΓΙΟΥ Μ-3, 4000cc.
Παρκάρω στον εξωτερικό χώρο του νοσοκομείου και ανεβαίνω με το ασανσέρ στον τρίτο όροφο όπου βρίσκεται η μονάδα εντατικής θεραπείας. Χωρίς να με προσέξει κανένας μπαίνω στον θάλαμο της εντατικής όπου νοσηλεύεται διασωληνωμένος και καλωδιωμένος ο Γιώργος που μου χρωστάει λεφτά και δεν μου τα έχει επιστρέψει επειδή, όπως έλεγε πριν το ατύχημά του, έχασε τη δουλειά του και δεν έχει. Ε! Και; Τι με ενδιαφέρει; Τραβάω λοιπόν το καλώδιο από την πρίζα και φεύγω ανενόχλητος και μπαίνοντας πάλι στο ασανσέρ κοντοστέκομαι ακούγοντας εκείνον τον γλυκό, συνεχόμενο ήχο του παλμογράφου που σημαίνει ότι όλα έχουν τελειώσει γι αυτόν. Μπορεί λοιπόν να μην πάρω ποτέ τα λεφτά μου πίσω, θα έχω όμως την ηθική ικανοποίηση ότι ξεμπέρδεψα με δαύτον.
Ερώτηση: θεωρείται αυτό φόνος;
Η απάντηση είναι: όχι πάντα!
Κυκλοφόρησε και παίζει εδώ και καιρό σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις το νέο, διπλό άλμπουμ της κυβέρνησης του δεκακάτι τοις εκατό με τίτλο «Συνταγματικό Τόξο – Δημοκρατικό Τόξο».
Η κυβέρνηση έχει ανακηρύξει εαυτόν ως τον μέγα υπερασπιστή της Δημοκρατίας και εγγυητή του Συντάγματος. Όλοι οι άλλοι είναι εχθροί που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με ορολογία που ανήκει στο υπουργείο δημόσιας τάξης και ταγματασφάλειας.
Μια αναδρομή όμως στα πεπραγμένα των κυβερνήσεων των τελευταίων ετών αυτής της εποχής του μνημονίου πιστεύω ότι θα φέρει σε δύσκολη θέση τους ίδιους τους επικαλούμενους την διπλά …τοξική αυτή θεώρηση. Ας βοηθήσουμε λοιπόν την Αγία Δυάδα της κυβέρνησης να αποκτήσει κάποια αυτογνωσία.
Η Χρυσή Αυγή συνελήφθη. Το Κακό ρίχτηκε στα αχαμνοκάτωφλα του Άδη, στην απατόβαθη άβυσσο της παντοτινής λήθης και ανυπαρξίας. Δεν θα κινδυνεύσουμε ποτέ πια. Θα ζήσουμε σε έναν ειρηνικό κόσμο.
Η κυβέρνηση αφού κατάφερε με τεχνικές David Copperfield να εμφανίσει από το μαγικό της καπέλο πρωτογενές πλεόνασμα τώρα σειρά στο show έχει το κόλπο της εξαφάνισης της Χρυσής Αυγής.
Ξαφνικά λοιπόν η κυβέρνηση πήγε διαβασμένη στο μάθημα Iστορίας των οργανώσεων που δρουν στην Ελλάδα τα τελευταία έτη και έμαθε ότι η Χρυσή Αυγή είναι ναζιστική οργάνωση που θα πρέπει ως τέτοια να σταλεί στην εξορία και εκεί σιγά σιγά να σβήσει.
