Μάς θεωρούν μία τρύπα στον προϋπολογισμό τους

  Aπό εκεί που το σύνθημα τού κόσμου προς το πολιτικό σύστημα ήταν το «φέρτε πίσω τα κλεμμένα» περάσαμε στην εποχή όπου η κατηγορία αυτή αντιστράφηκε και τώρα η απαίτηση τού πολιτικο-πωλητικού συστήματος από τον απλό κόσμο είναι «φέρτε εσείς πίσω τα κλεμμένα».

  Από το «μαζί τα φάγαμε» τού Θεόδωρου Πάγκαλου που τον κατέστησε έναν από τούς πιό αντιπαθείς ευτραφείς πολιτικούς, πήγαμε στο «μόνο εσείς τα φάγατε και θα σάς τα πάρω όλα πίσω» τού Αλέξη Τσίπρα που φαίνεται όμως ότι συνεχίζει να είναι δημοφιλής παρά το ότι αυτός δεν μένει μόνο στις διαπιστώσεις.

ταγμένοι στο χρέος

  Ελληνικό χρέος. Ένα δωδεκαψήφιο νούμερο γραμμένο σε μία κόλλα χαρτί για χάρη τoύ οποίου καλείται να εξαθλιωθεί ένας ολόκληρος λαός προκειμένου να εξυπηρετεί τα τοκοχρεωλύσιά του. Ούτε καν δηλαδή το ίδιο το χρέος. Χρέος δημιουργημένο από δανεικά που προορίζονταν για εξυπηρέτηση  αυτού τού ίδιου χρέους και τα οποία δεν υπήρξαν ποτέ ως φυσικό χρήμα που αποκτήθηκε από πραγματική παραγωγή και έτσι, ως ανύπαρκτα δανεικά, δεν πήγαν ποτέ σε ανάπτυξη ή για κάποιον άλλον καλό σκοπό.

  Η δε ακατάσχετη και αγωνιώδης εσχατολογική σωτηριολογία τής Ελλάδας δεν περιλαμβάνει τίποτα άλλο παρά την διευθέτηση τού ελληνικού χρέους. Η ευλογία για αυτήν την χώρα δεν είναι είναι η ευημερία των πολιτών της αλλά η βιωσιμότητα του χρέους, ώστε αυτό να αποπληρώνεται απρόσκοπτα από αυτήν την τωρινή και όλες τις μελλοντικές γενεές.

Γίναμε έξι μνημονιακών ετών. Χρόνια τους πολλά!

  Μάιος 2010 – Μάιος 2016. Έξι χρόνια μνημόνια. Έξι χρόνια συνεχούς σωτηρίας. Είμαστε ο πιο σωσμένος λαός που πέρασε από την παγκόσμια Ιστορία. Γίναμε λοιπόν αισίως έξι μνημονιακών ετών. Δεν θεωρούμαστε πλέον νήπια ...γιούπιιιιιιι. Ώρα να πάμε σχολείο. Πλησιάζει λοιπόν η στιγμή να εγγραφούμε στην Α΄ Δημοτικού  ώστε να εκπαιδευτούμε ακόμα καλύτερα στην υποτέλεια, τον ατομικισμό και την απόλυτη αδιαφορία για το μέλλον των παιδιών αυτής της χώρας. 

  Μέχρι τώρα, αποδεικνύουμε ακατάπαυστα αυτά τα έξι χρόνια ότι είμαστε μία μετάλλαξη εκείνου τού έλληνα που φρόντιζε πάντα να γράφει απελευθερωτική  ιστορία προς οικτρή απογοήτευση των εκάστοτε ξένων κατακτητών και  σε κόντρα όλων των ντόπιων δοσίλογων.  Τίποτα από αυτά που ακολουθούν παρακάτω δεν αποτελεί δικαιολογία για αυτό που επιτρέπουμε να συμβαίνει, διότι αν τελικά αποτελεί, τότε θα πρέπει να κάνουμε σοβαρές σκέψεις για την νοημοσύνη μας.

οι Δεξιότητες τής Αριστεράς

  Αναμφισβήτητα ο Αλέξης Τσίπρας είναι ένας χαρισματικός ηγέτης,  υπό την ετυμολογική ερμηνεία ότι η φράση με την οποία υποδέχεται τραπεζίτες και επενδυτές τής αρπαχτής είναι η «όλα χάρισμά σου». 

  Τώρα, το ότι πριν να γίνει πρωθυπουργός ούρλιαζε για το ότι η χώρα εκποιείται μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, είναι μια άλλη ιστορία. Σίγουρα όμως είναι και χαρισματικός με την συνήθη έννοια τής λέξης διότι κατάφερε να περάσει  πολιτικές τού πλέον ακραίου καπιταλισμού στο όνομα τής «πρώτης φοράς αριστεράς» καταφέρνοντας να κερδίσει δύο εκλογικές αναμετρήσεις μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο. 

  Η ερμηνεία που δίνουν οι ακόμα αρκετοί ένθερμοι οπαδοί τού Αλέξη για το ότι οι προεκλογικές του εξαγγελίες τσαλαπατήθηκαν από την πρώτη κιόλας στιγμή είναι:
«Τι να έκανε το παιδί; Προσπάθησε, αλλά τον πίεσαν οι ευρωπαίοι και δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο»

Είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, ηλίθιε!

  Πλανάται όποιος πιστεύει ότι ψήφισε έστω για μία φορά στη ζωή του ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, Λεβέντη, καμμένο, αυγούλες, ποτάμια, βουνά και λαγκάδια. Αυταπατάται επίσης όποιος πιστεύει στον διαχωρισμό  «Αριστερά»  και «Δεξιά» και σε όλα τα ενδιάμεσα.

  Από την μεταπολίτευση και μετά, μάς κυβερνάει ένα και μοναδικό κόμμα: «Ευρώπη, και ας πεθάνετε όλοι».

  Και αυτό αποτελούσε μέχρι πριν λίγο συνωμοσιολογικό απόφθεγμα, τώρα είναι κάτι που μας το λένε τόσο οι ίδιοι οι κυβερνώντες όσο και οι που υποτίθεται ότι ασκούν αντιπολίτευση στην κυβέρνηση: «πρέπει οπωσδήποτε να κάνουμε το τάδε, διότι διαφορετικά θα κινδυνεύει η ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας»

  Περιέργως, για αυτή την ευρωπαϊκή προοπτική έχουμε θυσιάσει όσα μας έλεγαν (εως και ορκίζονταν) ότι θα παθαίναμε αν δεν επιμέναμε σε αυτήν, όπως το …

Η Ελλάδα σε ρόλο ευρωπαϊκής απόχης ανθρώπων

  Το συμπέρασμα με αφορμή το μεταναστευτικό είναι ότι η υποκρισία των πολύ σπουδαίων αυτών φίλων και εταίρων μας φαίνεται ότι έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Η Γερμανία, γνωρίζοντας ότι αποτελεί τον πιο δημοφιλή προορισμό των μεταναστών/προσφύγων έχει βάλει τις χώρες-δορυφόρους της να παίζουν τον ρόλο τού κακού χωροφύλακα με το γκλόπ και η ίδια να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας εκφράζοντας την δυσαρέσκειά της για την σκληρότητα με την οποία αντιμετωπίζονται οι πρόσφυγες στα σύνορα των χωρών αυτών.

Η προπαγάνδα περί αγροτών που «...έφαγαν τις επιδοτήσεις»

  Οι πρόσφατες κινητοποιήσεις των αγροτών με αφορμή το (αν)ασφαλιστικό νομοσχέδιο τού Χρυσού, «Αριστερού» Παιδιού, βρήκαν ένα μεγάλο μέρος τής ελληνικής κοινωνίας στο πλευρό τους, αλλά ένα ακόμα μεγαλύτερο μέρος της, ξαναθυμήθηκε τους αφορισμούς για τον αγροτικό πληθυσμό κάνοντας μνεία στις  «…επιδοτήσεις που οι αγρότες τις έφαγαν  και τώρα μιλάνε και από πάνω»  και άλλα πολλά.  Για να εξετάσουμε μία-προς-μία κάποιες από αυτές τις φράσεις εξαιρετικού μένους προς μία από τις λίγες ομάδες πληθυσμού που παράγει χειροπιαστό προϊόν και όχι φούσκες.

«Οι αγρότες δεν πληρώνουν φόρους,  δεν πληρώνουν τίποτα»
  Κατ΄αρχάς, οποιαδήποτε πληρωμή παραδομένου προϊόντος πραγματοποιείται μέσω τραπέζης οπότε γίνεται αυτόματα η νόμιμη παρακράτηση. Επιπλέον, ο

Ένας χρόνος με Πρώτη, Δεύτερη, απολύτως Καμία φορά Αριστερά

  Η «Πρώτη, Δεύτερη, απολύτως Καμία φορά Αριστερά» σβήνει το πρώτο της κεράκι. Συμπλήρωσε μία περιφορά γύρω από τον Ήλιο και μπαίνει αισίως στη δεύτερη. Εδώ και ένα έτος, από τις 25 Ιανουαρίου 2015,  δεχόμαστε την κατά μέτωπο σφοδρή επίθεση τής υποτιθέμενης αριστερής πολιτικής τού Αλέξη, ο οποίος, όπως και όλοι οι προηγούμενοι, εφαρμόζει μία εξοντωτική πολιτική στο όνομα της εσχατολογικής μας σωτηρίας κατά το «Όοοοοοταν το πρόγραμμα θα έχει επιτύχει ….η χώρα θα έχει σωθεί». Από τί άραγε;

selfie με οικονομικούς δολοφόνους

  Την δεκαετία τού ᾿80, τού ᾿90,  αλλά ακόμα και κατά τις αρχές τής νέας χιλιετίας, χαρακτηριζόταν ως φαντασιόπληκτος συνωμοσιολόγος όποιος ισχυριζόταν ότι κάποιοι από το εξωτερικό έρχονται και εκβιάζουν το εγχώριο πολιτικό σύστημα ώστε να εφαρμόζονται εδώ πολιτικές που αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση αλλότριων συμφέροντων σε βάρος τής ευημερίας των ελλήνων πολιτών.

  Πριν κάποια χρόνια, προβλήθηκαν στην τηλεόραση καθώς και κυκλοφόρησαν και στο διαδίκτυο κάποια ντοκιμαντέρ (π.χ. https://www.youtube.com/watch?v=Y8PN_X3AD1s) όπου περίεργοι τύποι που διατείνονταν ότι στο παρελθόν είχαν διατελέσει «οικονομικοί δολοφόνοι» - όπως αυτοαποκαλούνται -  και νυν μεταμεληθέντες για το βλαπτικό τους παρελθόν, ισχυρίζονταν ότι μπαινόβγαινανε στα πρωθυπουργικά γραφεία ηγετών τής Λατινικής Αμερικής καθώς και άλλων υπανάπτυκτων ή αναπτυσσομένων χωρών, υπαγορεύοντάς τους με φοβερούς μάλιστα εκβιασμούς για την ίδια τους την ζωή, να προωθήσουν πολιτικές που εναρμονίζονταν με τα αμερικανικά – κυρίως - συμφέροντα στην περιοχή.  Ακόμα και όταν τα παρακολουθήσαμε υπήρχε μία δυσπιστία για όσα ακούστηκαν και όχι άδικα διότι δεν είναι και ό,τι πιο σοφό να πιστεύουμε ό,τι μας λένε αν δεν έχουμε κάποιο στοιχείο πέρα από μία μαρτυρία.

  Μέχρι που κάποια στιγμή λες και αυτοί οι υποχθόνιοι τύποι ξεπήδησαν από τα βιντεάκια τού youtube όπου τούς βλέπαμε και έφτασαν ως εδώ με σάρκα και οστά.

Star Wars ...ένα πολιτικό θρίλερ σε έναν γαλαξία όχι και πολύ, πολύ μακριά.

  Με την ευκαιρία τής προβολής στις κινηματογραφικές αίθουσες τού έβδομου επεισοδίου τού Star Wars (The Force Awakens, Η Δύναμη ξυπνά) σκέφτηκα να γράψω μία όσο το δυνατόν σύντομη περίληψη των προηγούμενων επεισοδίων ακολουθώντας την σειρά με την οποία αυτά προβλήθηκαν, ξεκινώντας από την πρώτη τριλογία που άρχισε το 1977 και ολοκληρώθηκε το 1983 και συνεχίζοντας με την δεύτερη τριλογία, 1999-2005, που εξιστορεί τα γεγονότα που οδήγησαν στην πρώτη. 

  Πέρα από τα φωτόσπαθα, τα εξαιρετικά εφέ, την πλούσια δράση και το ευφυέστατο χτίσιμο χαρακτήρων, μπορεί κανείς να πεί ότι οι δύο τριλογίες τού StarWars συνιστούν ένα βαθιά πολιτικό έργο. Η δίψα για εξουσία οδηγεί στην κατάστρωση και λεπτομερή εκτέλεση ενός ασύλληπτου σχεδίου κατά το οποίο μία Δημοκρατία μετατρέπεται τελικά σε Δικτατορία εν μέσω μἀλιστα βροντερών χειροκροτημάτων ακριβώς από αυτούς που μόλις πριν λίγο η Δικτατορία καθαίρεσε από κάθε αξίωμα που είχαν. Προκειμένου για αυτό, μηχανισμοί που αρχικά είχαν ως έναν και μόνο σκοπό την περιφρούρηση τής Δημοκρατίας είναι ακριβώς αυτοί που στρέφονται εναντίον της και ακριβώς μάλιστα για αυτόν τον λόγο είχαν εξ’ αρχής κατασκευαστεί. Μία πλεκτάνη σατανικής έμπνευσης που δεν είναι καθόλου φανταστική όσο κανείς νομίζει ξεκινώντας να παρακολουθήσει ένα έργο επιστημονικής φαντασίας.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ IV (1977) – Μια νέα ελπίδα

  Καθεστώς τυραννικής Αυτοκρατορίας έχει εγκαθιδρυθεί στον Γαλαξία. Οι αντιφρονούντες όμως σε αυτό, έχουν δημιουργήσει επαναστατικούς πυρήνες και έτσι κάποιοι επαναστάτες καταφέρνουν να κλέψουν τα σχέδια τού Ντέθ Σταρ (Death Star), τού υπερόπλου τής Αυτοκρατορίας κατά αυτών των ανταρτών, το οποίο είναι μία τεχνητή σφαιρική διαστημική βάση με διαστάσεις  μικρού πλανήτη.

Όχι άλλα κροκοδείλια δάκρυα κύριε Τσίπρα

  Πραγματικά, έχω βαρεθεί να ακούω τον Αλέξη Τσίπρα να λιβανίζει πρωί-μεσημέρι-βράδυ την Ευρωπαϊκή Ένωση ακόμα και όταν ο ίδιος διαπιστώνει ότι αυτή είναι μία παρέα ανάλγητων τεχνοκρατών οι οποίοι το μόνο για το οποίο ενδιαφέρονται είναι νούμερα, νούμερα και πάλι νούμερα.

  Παρακολούθησα με προσοχή την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στην «Ώρα του Πρωθυπουργού» (http://bit.ly/1M5tmG6)  την Παρασκευή 30/10/2015 στη Βουλή με θέμα τους θαλασσοπνιγμένους Σύριους στα νερά του Αιγαίου.

  Μπορεί λοιπόν το παγωμένο, αλμυρό νερό που μπαίνει στα πνευμόνια και σε πνίγει να μην γνωρίζει από διπλωματία, ο Αλέξης Τσίπρας όμως χρησιμοποιώντας πάντα την ξύλινη εκείνη διπλωματική γλώσσα που ποτέ μα ποτέ δεν ταράζει την γαλήνη των «φίλων και εταίρων» μάς διάβασε μία ακόμα ανούσια ομιλία.

Δραχμοφοβία (drachmophobia): Πρόληψη και θεραπεία

 Εδώ και πάνω από μισή δεκαετία εφαρμόζονται σε αυτή τη χώρα κάθε φορά όλο και πιο απάνθρωπα μέτρα, τα οποία – κατά τα λεγόμενα των ίδιων των εισηγητών τους - έχουν έναν και μόνο στόχο: να παραμείνουμε έτσι στον σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης.

 Αντιστρέφοντας λοιπόν αυτή τους την διατύπωσή, προκύπτει ένα πολύ απλό ερώτημα:

 Αφού είναι έτσι,  Αν άραγε δεν παραμέναμε στην ευρωζώνη, μήπως δεν θα χρειαζόταν καν να παίρναμε μέτρα;

Είναι η μεγαλύτερη αιχμαλωσία ανθρώπων στην Ιστορία και όχι μεταναστευτική πολιτική

 Πολύς λόγος τελευταία μεταξύ μας για το αν ως έλληνες είμαστε ρατσιστές ή αντιφασίστες,  ανθρωπιστές ή σκληροί και άκαρδοι, για το αν αγαπάμε ή όχι τους μετανάστες που εισρέουν στη χώρα, για το αν τελικά λέγονται πρόσφυγες, μετανάστες ή λαθρομετανάστες και η αντιπαράθεση τελειωμό δεν έχει.

 Καλό θα είναι να γνωρίζουμε πρώτα την αλληλουχία των καταστάσεων που οδηγούν τελικά σε μαζικά κύματα ανθρώπων που εγκαταλείπουν τη χώρα τους.

ΒΗΜΑ 1) Οι αναπτυγμένες χώρες της «πολιτισμένης δύσης» αποφασίζουν κάποια στιγμή ότι θα ήταν προς το συμφέρον τους αν έριχναν κάποιο καθεστώς και εγκαθίδρυαν στη θέση του ένα νέο καθεστώς επί του οποίου θα είχαν τον πλήρη έλεγχο.

Πώς ο Τσίπρας υπονόμευσε από την αρχή το «ΟΧΙ» που ο ίδιος πρότεινε

 Είναι αφελής το λιγότερο, όποιος πιστεύει ότι αυτό που αποφασίστηκε στο Eurogroup της 12^ης Ιουλίου 2015 έχει οποιαδήποτε σχέση με το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος που διεξήχθη μόλις μία εβδομάδα πριν απ’ αυτό.
 Το τσαλάκωμα του ΟΧΙ και το πέταμά του στο καλάθι των αχρήστων συνέβη όμως μόλις λίγες ώρες μετά το ΟΧΙ, όταν ο Τσίπρας αγκάλιασε την επομένη ήδη ημέρα τους αρχηγούς των κομμάτων που υπηρέτησαν και που τάσσονται ανοιχτά υπέρ του ξεπουλήματος της χώρας συμφωνώντας μαζί τους για ένα τεράστιο ΝΑΙ σε ό,τι ζητήσει η Ευρώπη.  Και μάλιστα, ένα ΝΑΙ πολλαπλάσιο του ΝΑΙ που υπήρχε ως επιλογή στο δημοψήφισμα.

 Αυτό το εκκωφαντικό ΝΑΙ επισφραγίστηκε από την Βουλή την Τετάρτη 8 Ιουλίου όπου ο Ναός της Δημοκρατίας με ποσοστό 85% στο ΝΑΙ «τίμησε» το 61% του λαού που ψήφισε ΟΧΙ.

Tιτιβίσματα, Ιούνιος 2015 (Theodosis Ekizoglou on Twitter)

12:03 π.μ. - 2 Ιουν 2015

φοβερό άρθρο @atsipras στη LeMonde. Η μετάφρασηι: «Ρε παιδιά,νά,αφού σας το έφερα το κεφάλι του νεοέλληνα,γιατί δεν μου δίνετε τα φράγκα»;

View on Twitter

Δείτε το στο Facebook

12:14 π.μ. - 2 Ιουν 2015

Διαβάζοντας την επιστολή-νεροπίστολο του #Tsipras το μόνο για το οποίο ανησυχεί το παλικάρι είναι το μέλλον της €πης.Άρθρο Τσίπρα στη LeMonde...

View on Twitter

Δείτε το στο Facebook

Το ψέμα στο οποίο ζούμε

Ο λόγος στον σκηνοθέτη Spencer Cathcart που μέσα από το ολιγόλεπτο φίλμ του, μιλάει για το γεγονός ότι βιώνουμε μία αιώνια σκλαβιά ενώ ταυτόχρονα μας έχουν δημιουργήσει την εντύπωση ότι απολαμβάνουμε πλήρους ελευθερίας. Ακολουθεί η αφήγησή του μεταφρασμένη στα ελληνικά και στο τέλος του κειμένου το ίδιο το βίντεο.

(ΑΡΧΗ)

Αυτή τη στιγμή θα μπορούσες να είσαι οπουδήποτε, να κάνεις οτιδήποτε. Αντί για αυτό, κάθεσαι μόνος μπροστά σε μια οθόνη. Τι είναι αυτό λοιπόν που μας εμποδίζει να κάνουμε ό, τι θέλουμε και να είμαστε αυτό που θέλουμε;

Κάθε μέρα ξυπνάμε στο ίδιο δωμάτιο και κάνουμε τα ίδια πράματα, ώστε να βιώσουμε την σημερινή μέρα σαν τη χθεσινή.

Ωστόσο, κάποτε η κάθε μέρα ήταν και μια νέα περιπέτεια.

Στην πορεία, κάτι άλλαξε. Παλαιότερα, δεν μας ενδιέφερε ο χρόνος. Τώρα, τα πάντα είναι προγραμματισμένα.

Αυτό είναι η σημασία του «έχουμε μεγαλώσει»; Του «είμαστε ελεύθεροι»; Είμαστε όμως πραγματικά ελεύθεροι;

Tιτιβίσματα, Μάιος 2015 (Theodosis Ekizoglou, twitter report)

10:12 π.μ. - 31 Μαΐ 2015

Τί χαίρεσαι; Λέγοντας «Συμφωνία» εννοούμε το πώς με όσα λιγότερα μέτρα γίνεται, θα φορτωθούμε νέα δανεικά για να αποπληρώσουμε παλιά δανεικά

View on Twitter

8:21 π.μ. - 31 Μαΐ 2015

Φεύγει αυτός που σου έριχνε χώμα και κει που λες οτι ο άλλος που ήρθε θα σε ανεβάσει πάνω,σου ρίχνει και αυτός και λες:«Ας περιμένουμε λίγο»

View on Twitter

παραδοχή Βαρουφάκη: «Δεν γίνεται καμία διαπραγμάτευση»

Εδώ και τέσσερις μήνες, από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας υποτίθεται ότι «…οι άνθρωποι διαπραγματεύονται σκληρά και ακατάπαυστα με τους φίλους και εταίρους μας».  Ο ίδιος όμως ο υπουργός οικονομικών, ο Γιάνης Βαρουφάκης, παραδέχτηκε στην εκπομπή «στον ενικό» της 18^ης Μαΐου 2015 ότι δεν γίνεται καμία απολύτως διαπραγμάτευση. Ακολουθεί το σχετικό απόσπασμα από την εκπομπή (διάρκεια 1:14) και η απομαγνητοφώνηση. 

«Καταρχάς να σας πω κάτι το οποίο είναι εντυπωσιακό αν το ζήσεις από μέσα. Ούτε στο Eurogroup γίνεται διαπραγμάτευση. Ούτε στο Eurogroup γίνεται διαπραγμάτευση (δις). Είμαστε 25 άτομα, είναι οι 18 υπουργοί οικονομικών, ο πρόεδρος, οι εκπρόσωποι των θεσμών… Μιλάει πρώτα ο εκπρόσωπος του κάθε θεσμού, της Commision πρώτα, της κεντρικής τράπεζας μετά, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τρίτος, και του ESM τέταρτος, ο κύριος Ρεγκλινγκ. Μετά δίνεται ο λόγος στον υπουργό οικονομικών της χώρας που συζητάται, σε μένα στην περίπτωση του ελληνικού ζητήματος. Έχεις 10 λεπτά. Μετά μιλάνε οι άλλοι και μετά αρχίζει μια διαδικασία η οποία έχει κρατήσει και 6 ώρες για να συγγράψουμε όλοι μαζί ένα communique, μια ανακοίνωση. Αυτό είναι. Αυτό δεν είναι διαπραγμάτευση ούτε επί οικονομικών ζητημάτων. Μάλιστα, ξέρετε, έχω κατηγορηθεί ότι τόλμησα να βγάλω λόγο …να χρησιμοποιήσω τα δέκα μου λεπτά αναφερόμενος σε μακροοικονομικά δεδομένα και θεωρήθηκε ότι αυτό ήταν αγένεια. Στο Eurogroup που είναι το συμβούλιο υπουργών οικονομικών. Οι αποφάσεις παίρνονται σε άλλα επίπεδα, πιο σκοτεινά. Σε επίπεδα τεχνοκρατών»

(http://www.enikos.gr/ekpompes/317728,O-Gianhs-Baroyfakhs-ston-eniko-me-ton-Niko-Xatzhnikolaoy.html, Μέρος 2ο από το 01:09:59)

Επομένως:
1) Τα περί διαπραγμάτευσης ήταν όλα ένα παραμυθάκι.
2) Οι αποφάσεις είναι ήδη ειλημμένες. Το μοναδικό που κάνουν στο Eurogroup είναι να συντάσσουν ένα ανακοινωθέν για το ευρύ κοινό που περιμένει να ανοίξουν οι θύρες και να ακούσει το πολυπόθητο αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων ( υπόψη, ότι αυτό είναι η συνέχιση του αέναου δανεισμού μας)
3) Εάν  – όπως λέει ο υπουργός - οι αποφάσεις λαμβάνονται από σκοτεινά κλιμάκια, τότε ποιός ο ρόλος των υπουργών και των κυβερνήσεων;
4) Αφού τελικά όχι απλά δεν διαπραγματεύονται αλλά δεν αφήνουν καν τον έλληνα υπουργό να θέσει τα θέμα όπως αυτός θέλει, τότε ποιός ο λόγος να προσέρχεται η ελληνική πλευρά σε διαπραγματεύσεις;
5) Για ποιο λόγο μας λένε τόσον καιρό ψέματα ότι διαπραγματεύονται;

Ομήρου Αντίκλεια

 Η ενδέκατη ραψωδία (λ') της Οδύσσειας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «Ύμνος προς την Μητέρα». Ο Όμηρος, προφασίζεται την ανάγκη να κατέλθει ο Οδυσσέας στον Άδη προκειμένου να συναντήσει εκεί τον μάντη Τειρεσία ώστε να μας μιλήσει έτσι μέσα από τους συναρπαστικούς διαλόγους που ακολουθούν για την εξέχουσα και ιδιαίτερα τιμητική θέση της μάνας στα ομηρικά έπη.

 Μετά λοιπόν από ένα έτος παραμονής στο νησί της Κίρκης ο Οδυσσέας ξεκινάει, κατόπιν προτροπής της Κίρκης, το ταξίδι για τον Άδη προκειμένου να συναντήσει εκεί τον μάντη Τειρεσία που είχε πεθάνει και βρισκόταν πια στον Κάτω Κόσμο ώστε να μάθει απ' αυτόν λεπτομέρειες για τη συνέχεια του ταξιδιού του προς την Ιθάκη.  

ραψωδία κ΄, στίχοι 490-493, Κίρκη:
ανάγκη ωστόσο να τελέψετε μιαν άλλη στράτα πρώτα,
στης Περσεφόνης της ανήμερης και στου Άδη τα παλάτια,
χρησμό από την ψυχή να πάρετε του Τειρεσία, που μάντης
στη Θήβα ήταν τυφλός, μα η δύναμη κρατάει του νου του ακόμα

Θεοδωράκη (Σταύρου) - ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ

  Απόλυτη σιωπή στο studio πριν τη στιγμή που ο Σταύρος Θεοδωράκης παίρνει ύφος που προμηνύει ότι θα κάνει την πιο μεγάλη αποκάλυψη που ήρθε στο φως της δημοσιότητας τον τελευταίο καιρό. Είναι η στιγμή  που κρέμεσαι από τα χείλη του για να ακούσεις  την πιο συγκλονιστική ιστορία η οποία ερμηνεύει το χάλι το οποίο βιώνουμε. Δείτε το βίντεο (διάρκεια 2 λεπτά)

  Ο χαρισματικός αυτός άνθρωπος που έλαβε πάνω από 380.000 ψήφους αφού πρώτα δήλωσε ότι δεν έχει καμία θέση για κανένα θέμα, έχει προσδιορίσει επακριβώς ποιό είναι το πρόβλημα της χώρας . Το πρόβλημα λοιπόν είναι ότι σε ορθόδοξη εκκλησία πλησίον χωριό της Θράκης το οποίο κατοικείται από μουσουλμάνους στο θρήσκευμα πραγματοποιήθηκε την Μεγάλη Παρασκευή περιφορά του Επιταφίου παρουσίᾳ κάποιων λίγων πιστών καθώς και στρατιωτικών και αυτό είναι μείζον θέμα που μπορεί να διαταράξει τις ισορροπίες στην περιοχή. (μέρος α’ από το 33:04)